به گزارش تازه نیوز و به نقل از اقتصاد۲۴، خبرِ سوخته اینکه کارکنان دولت و بازنشستگان بسته به احوال سِجِلی که دارند تا پایان سال ۱۴۰۰ از ۱.۶ میلیون تا ۲.۴۵ میلیون تومان عیدی خواهند گرفت و با کارگران مشمول قانون کار هم اگر طی یازده ماه گذشته بابت عیدی تسویه حساب تدریجی صورت نگرفته باشد؛ بسته به کَرَم کارفرمایان به هر کارگر از ۵.۳۱ میلیون تا ۷.۹۶۶ میلیون تومان پرداخت خواهد شد؛ خبر جدید، اما همه کار‌هایی است که شاغلان بازنشستگان می‌توانند و دلشان می خواهد تا با عیدی‌های خود انجام دهند. در فرصت باقیمانده از سال ۱۴۰۰ که در هر لحظه اش می‌تواند، موعد واریز شدن عیدی پایان سال یک کارمند و کارگر شاغل یا بازنشسته باشد؛ نگاه کوتاهی انداخته ایم به قدرت خریدی که قراراست عیدی‌های پایان سال برای صاحبانشان به همراه داشته باشند، اما در عمل آنرا ندارند. زمانی در بازار کار ایران سرانه حقوق و دستمزد و مزایای جانبی آنقدر ارج و قرب داشت که بتوان به اعتبارش برای خرید خانه و خودرو برنامه ریزی کرد یا بخشی از آنرا به سکه و طلا و ارز‌های معتبر خارجی تبدیل کرد؛ دیگر، اما دم زدن از چنین حرفی به شوخی شباهت دارد؛ اینکه حقوق و دستمزد را بیش از حد پایین نگهداشته اند و یا اینکه سایر قیمت‌ها را زیاد از حد گران کرده اند؛ نتیجه را تغییری نمی‌دهد؛ سرانه درآمد آنقدر پایین است که حقوق و پاداش انتهای سال مزدبگیران شاغل و بازنشسته به زحمت با کرایه خانه و هزینه نگهداری وسیله حمل و نقل برابری می‌کند. گواه این مدعا قیمت خرید و اجاره‌ای املاک و مستقلات است که مدام در بازار درحال تغییرند؛ وقتی کمترین بهای فروش خانه متری ۱۲.۵ میلیون تومان باشد و صاحب خانه‌ها بابت یک خانه نه چندان ایده آل به دریافت کمتر از سه میلیون تومان در ماه راضی نباشند؛ واضح است که عیدی‌های کارمندی و کارگری سال ۱۴۰۰ به سختی می‌تواند از عهده پرداخت یک برج اجاره خانه بربیاید. دربازار خودرو هم وضعیت تفاوت چندانی ندارد؛ ساده‌ترین خودروی ساخت داخل کشور بسته به مستعمل بودن یا نبودنش از ۶۰ میلیون تا بیش از ۱۶۰ میلیون تومان قیمت دارد؛ واضح است که با این مبلغ عیدی تنها می‌توان روی پرداخت بخشی از هزینه‌های جاری نگهداری خودرو حساب کرد؛ مثلا دستی به سرگوش لاستیک‌ها کشید؛ روغنی عوض کرد و در نهایت برای جور کردن پول بیمه شخص ثالث کاری کرد که همین حالا متویسط قیمتش برای عادی‌ترین خودرو نزدیک به ۲ میلیون تومان است. سرمایه گذاری در بازار‌های دیگر هم سوای ریسک احتمالی شاید بر روی کاغذ گزینه قابل اعتنایی باشد و بتوان با مبالغ این عیدی‌ها مقدار ناچیزی ارز معتبر خارجی و طلا خرید، اما زندگی روزمزه آنقدر خرج تحمیلی دارد که در عمل امکان چنین حرکتی نزدیک صفر است. برای همین تنها عرصه‌ای که برای خرج شدن تضمینی پول عیدی کارکنان و بازنشستگان و کارگران باقی می‌ماند همین بازار‌های رایج است که در آن‌ها هر آنچه یک خانواده معمولی در شب عید نوروز نیاز دارد را می‌توان یافت.

نظافتی که یک تنه عیدی را ی بلعد

فرض کنید نقطه شروع هرینه کردن از حساب عیدی پایان سال، نظافت منزل باشد، هرچه باشد خانه تکانی شب عید برای خودش راه و رسمی دارد؛ با یک پرس و جوی ساده می‌توان دریافت که یک کارگر نظافتچی برای خانه تکانی شب عید ساعتی ۵۰ هزار تومان هزینه دارد و از آنجا که محال است چنین کاری را در یک روز جمع کرد؛ باید علی الحساب نزدیک ۵۰۰ هزار تومان بابت این کار کنار گذاشت که تقریبا یک سوم حداقل عیدی است که دولت برای کارمندان و بازنشستگان در نظر گرفته است؛ حالا اگر خوش شانس باشید و قالیشویی معتبری بشناسید که حاضرباشد فرش ۶ متری شما را ۷۰۰ هزار تومان تمیز کند، تقریبا معادل یک ثلث دیگر از عیدی را باید خرج نظافت منزل کرد؛ توجه داشته باشید که تا به اینجا راجع تمیز کردن پرده ها و مبلمان و سایر اثاثه حرفی نزده ایم؛ هرچند بانزدیک شدن به روز‌های پایانی سال باید فکری هم به حال مصرف مواد شوینده کرد.