چندثانیه نوشت: پس‌از سقوط بی‌سابقه‌ی ارزش پول ملی و فرسایش زندگی روزمره، اعتراض بازاریان و بخش‌هایی از جامعه قابل پیش‌بینی بود چراکه نوسانات ارزی خریدوفروش را با چالش جدی روبرو کرده و تأمین معیشت خانواده‌ها نیز تحت فشار قرار دارد؛ در این شرایط اعتراض واکنش طبیعی جامعه‌ی زنده است و نشانه دشمنی نیست.

مسئله از جایی خطرناک می‌شود که متأسفانه عده‌ای، پشت صفحات مجازی، به‌جای فهم ریشه‌ی اعتراض، به تحقیر معترضان روی می‌آورند؛ انگ‌زدن، تمسخر و ساده‌سازیِ درد مردم. این رفتار نه دفاع از کشور است و نه نشانه‌ی عقلانیت، بلکه بنزین‌ریختن روی آتش خشمی‌ست که با بی‌تدبیریِ اقتصادی شعله‌ور شده است.

همه باید بدانند انتقاد یا اعتراض، اغتشاش نیست؛ برخی این مفاهیم را عمداً به هم گره می‌زنند تا مطالبه گم شود. هرچند در تجمعات اخیرِ بازاریان دیدیم که معترضان چطور هوشمندانه اجازه ندادند عده‌ای سودجو مسیر اعتراض را با توهین به قرآن، پرچم کشورمان یا اقوام ایرانی منحرف کنند.

اگرچه به‌تازگی پمپئو، رئیس اسبق سرویس جاسوسی امریکا علناً از حضور مأموران موساد در بین معترضان پرده برداشت اما آشوب فقط پروژه‌ی سرویس‌های خارجی نیست؛ در داخل نیز باندهایی هستند که از بی‌ثباتی سود می‌برند. هرچه جامعه ملتهب‌تر شود، رسیدگی به مسائل اصلی به حاشیه می‌رود و صورت‌مسئله پاک می‌شود.

در چنین فضایی، تحقیر و تمسخر معترضان ناخواسته به شعله‌ور شدن خشم هسته‌های اجتماعی می‌انجامد و همان سناریوی بهره‌برداری از بی‌ثباتی را تکمیل می‌کند؛ بنابراین شنیدنِ صدای اعتراض، تفکیک شفاف مطالبه از آشوب و بازگرداندن عقلانیت به اقتصاد، تنها مسیری است که پویایی جامعه را زنده نگه می‌دارد.