انتخاب نوشت: در روزهایی که اینترنت بین الملل قطع شده و بیشتر ابزارهای ارتباطی مردم از دسترس آنها خارج شده، صداوسیما به عنوان رسانهای که انحصار اخبار و سرگرمیها را بیش از هر زمان دیگری به دست گرفته، هیچ لقمه دندان گیری برای مخاطبان خود ندارد.
بخش سیاسی در انحصار رادیکالها
از زمان آغاز اعتراضات و ناآرامیها در کشور، بخش خبری و سیاسی صداوسیما مانند گذشته به طور کامل تحت انجصار چهرههای همیشگی درآمده و کوچکترین صدای مخالفی تحمل نمیشود.
کافی است به برنامههای سیاسی این روزهای صداوسیما نگاهی بیندازید. هر شبکهای را که باز کنید، یا حسن رحیم پور ازغدی را میبینید که در حال مصاحبه و قرائت یک منولوگ علیه مخالفان سیاسی خود است، یا سعید حدادیان از خاطرات خود در حوادث ۸۸ و مشابهت سازی آن با حوادث امروز سخن میگوید یا حسین یکتا برای رقبای سیاسی خود رجزخوانی میکند و یا مهمانان دیگری با همین گرایش فکری را مشاهده خواهید کرد.
رویکرد این برنامهها و مهمانان هم به گونهای است که نه تنها هیچ گامی به سمت همبستگی ملی و کاهش اختلافات برنمی دارند بلکه به صراحت مشغول دوقطبی سازی، دامن زدن به آتش اختلافات و شعله ور کردن آن هستند.
این رویکرد در حالی دنبال میشود که صداوسیما حتی پشت دولت را پس از اقدام اخیر خود در حذف رانتهای مرتبط به ارز ۲۸۵۰۰ تومانی خالی کرده است. خود پزشکیان هم به این موضوع معترض بوده و در یکی از برنامههای تلویزیونی گفته است: «یک عده گاه در رسانهها و روزنامهها و صدا و سیما سعی در تضعیف اقدام دولت دارند. ما بر سر کسی نمیخواهیم منت بگذاریم ما میخواهیم فسادی که در زنجیرهای توزیع ارز بوده را از بین ببریم و همه مردم را از ان منتفع کنیم.»
مرجعیت از دست رفته
صداوسیما در سالیان اخیر با وجود انحصار ایجادشده برای این رسانه، مرجعیت خود را از دست داده و حتی در شرایط امروز جامعه هم نه تنها اقدامی برای اعتمادسازی انجام نمیدهد بلکه به وضوح در راستای بی اعتماد کردن مخاطبان خود قدم برمی دارد. کار به جایی رسیده است که مردمی که رسانههای مجازی گذشته خود را به دلیل قطع اینترنت از دست دادهاند، باز هم حاضر به اعتماد به صداوسیما نیستند و بعضا با همان شبکههای ماهوارهای که به دلیل پارازیتهای ارسالی، نصفه و نیمه دریافت میشوند سر میکنند.
حتی سرگرمی هم ندارند
در روزهای بدون اینترنت، بدون اینستاگرام و بدون تلگرام و یوتیوب، صداوسیما حتی در حوزههای غیرسیاسی نیز خوراکی برای مخاطبان خود ندارد. برنامههای کودک این سازمان پر شده از شعارهای سیاسی که عمده آنها اصلا با سن و سال مخاطبان این برنامهها همخوانی ندارد.
کار به جایی رسیده که سطح برنامه های سرگرمکننده صداوسیما به پخش گفتگوی یک مجری از جنس نجم الدین شریعتی با مجری دیگری از همان جنس رسیده است.
حتی برنامههای ورزشی هم از این شعارها خالی نیست. در مسابقات پخش زنده ورزشی، به طور مداوم، زیرنویسهای سیاسی نمایش داده میشود و حتی در برخی از آنها، در بین دو نیمه فوتبال، به جای کارشناس ورزشی، مجری سیاسی حاضر شده و برنامههای تکراری خود را اجرا میکند.
در حوزه سریالها و برنامههای سرگرمی نیز وضعیت مشابهی حکمفرماست. رسانهای که خود را ملی میداند، همچنان به پخش سریالهای تکراری و عمدتا سطحی و بی محتوا ادامه میدهد و فارغ از میان برنامههای شعاری که همین سریالهای را هم احاطه کردهاند، عملا هیچ خوارکی برای روزهای بدون اینترنت مخاطبان خود ندارد.
