چندثانیه نوشت: لیگ برتر چند روز دیگر شروع میشود. قهرمانِ بدون جام فصل گذشته نه اسکواد کاملی دارد، نه بازیکنانی را که جذب کرده میتواند به خدمت بگیرد. پنجره بسته، باز نشد و فیفا هم با هیچکس شوخی ندارد.
لیگ برتر را هم کنار بگذاریم؛ لیگ نخبگان آسیا و حضور قلدرهای فوتبال آسیا در پیش است، اما استقلال بهعنوان نماینده ایران، تقریباً در تمام خطوط کمبود دارد. تنها بخشی که آبیپوشان در آن کمبود ندارند، وعده و وعید مدیران باشگاه است!
تمام تیمها برای حضور در لیگ نخبگان آسیا برنامه دارند. نه به مدد غیبی دل میبندند و نه منتظر ماه و خورشید و فلک میمانند. خیلی حرفهای، از ماهها قبل فهرستشان را میبندند، خریدهایشان را نهایی میکنند و با خیال راحت فقط روی فوتبال تمرکز دارند. اما استقلال هنوز درگیر چیزهایی است که باید خیلی قبلتر تمام میشد.
پروندههای قدیمی هنوز روی دوش آبیپوشان سنگینی میکنند و قولهایی که درباره باز شدن پنجره داده شد، در حد همان وعده ماندهاند. هر روز هم که میگذرد، فرصت آمادهسازی تیم کمتر میشود.
آقایان! یک تیم را صرفاً با توکل بر خدا به میدان نمیفرستند. اگر یکی دو بازیکن مصدوم شوند یا محرومیتی پیش بیاید، دست کادر فنی از همین حالا هم بستهتر خواهد شد. تیمی که قرار است مقابل بهترین باشگاههای آسیا بازی کند، نباید با این همه اما و اگر وارد مسابقات شود.
انگار مشکلات آبیها قرار نیست تمام شوند. تیمی که باید بازیهای خانگیاش را در کشور ثالث برگزار کند، بازیکن کافی هم ندارد. مهمتر از همه اینکه مدیریت، انگار فوتبال این باشگاه را آخرین اولویت خودش میداند. با این شرایط، استقلال قرار است به چه امیدی در لیگ نخبگان رقابت کند؟
هواداران این تیم حق دارند بپرسند این چند ماه دقیقاً چه گذشته است؟ استقلال از همان روزی که سهمیه لیگ نخبگان را گرفت، میدانست چه فصل سختی در پیش دارد. پس چرا هنوز پنجره بسته است؟ چرا ترکیب تیم کامل نشده؟ چرا هر روز یک ابهام تازه به نگرانیهای قبلی اضافه میشود
فوتبال قبل از اینکه در زمین آغاز شود، پشت میز مدیران شروع میشود؛ پشت تصمیمهایی که یا بهموقع گرفته میشوند یا نمیشوند. استقلال این روزها بیشتر از آنکه با رقبای آسیایی درگیر باشد، گرفتار تصمیمهایی است که باید مدتها قبل گرفته میشد.
اگر استقلال قرار است در آسیا حرفی برای گفتن داشته باشد، اول باید از بحرانهایی عبور کند که هیچکدام را حریفان آسیایی برایش نساختهاند.