به گزارش برترینها، تصویرش کنار کریم باقری و گفتن از اینکه کاش استوکی بود تا وارد زمین میشد و برای پرسپولیس توپ میزد، ما را برد به آن روزی که با یک کاشته تر و تمیز دروازه بیرانوندی که آن روزها در نفت تهران توپ میزد را باز کرد. آن روزها فکر میکردیم با یک استعداد ناب طرفیم، آنقدر که روی سکوها برایش لقب «پیام نیماریان» را در نظر گرفتند. اما او تنها به اینکه توپ فوتبال را بردارد و با چند دریبل به عمق دفاع حریف بزند، دوست نداشت و میخواست که یاغیگری چاشنی همه قابهایی باشد که از او در مستطیل سبز برداشته میشود.
پس فانتزیباز تیم علی دایی کمکم به روزهای افول رسید. حتی برانکو هم از پس او برنیامد. به نفت تهران رفت و بعد هم اصلاً معلوم نشد کجاست. از ترکیه سردرآورد. تبلیغ سایت شرطبندی! خنک آن قماربازی که بباخت هر چه بودش؟
حالا آقا پیام زیر کل ماجرا زده و میگوید فقط نقش تبلیغکننده سایت شرطبندی را داشته. به هر حال او برای همین مسئله ۱۵ سال محرومیت گرفت تا فوتبالش تمام شود. تا جلوی محمدحسین میثاقی بنشیند و بعد هم در توییتر بگویند که مدیران سایتهای شرطبندی در ترکیه کمکم به ایران برمیگردند تا در زمره افرادی چون وحید خزایی، مینا نامداری، پویان مختاری و صدف طاهریان قرار بگیرد!
از این جمع وحید خزایی آمد و کلیپی هم در کنار یک چهره مشهور از او منتشر شد، مینا نامداری هم یک مصاحبه پربازدید داشت، صدف طاهریان البته بیسروصداتر بازگشت و پویان مختاری هم شایعات بازگشتش البته تایید نشد. به هر حال اتمسفری که اکنون پیرامون این افراد در جریان است در ذیل همان پروژه بازگشت هنرمندان و سلبریتیها تعریف میشود، مثلا نامجو و قیصر بازگشتند و چند خواننده دیگر ظاهرا در صف بازگشتند اما نکتهای که درباره سلبریتی - بلاگرها وجود دارد این است که تک تک بازمیگردند و خبرها را پر میکنند و اصلا چگونه این افرادی که تا همین چندماه پیش با برچسب ممنوعه در ساختار رسمی از آنها یاد میشد این چنین تریبون میگیرند و حتی وارد استنادیوم میشوند و به پخش زنده میرسند؟
راستش را بخواهید کلیت ماجرا کمی غیرمنتظره است. البته که بازگشت ایرانیان به وطن موردیست که سالها در همین رسانه مطالبه کردیم و از آن نوشتیم و نوشتند اما آیا این کلید بازگشت به دست هنرمندانی که واقعا از سوی مردم سالهاست مطالبه بازگشتشان مطرح است هم میرسد؟ یا اینکه چند نام اینستاگرامپسند را نماد بازگشت دیاسپورای ایرانی کنیم و خلاص؟
شاید مسئله اصلی هم همینجاست؛ مسئله فقط بازگشت چند چهره یا چند اسم نیست، مسئله این است که جامعه چه تصویری از بازگشت میخواهد. بازگشت وقتی معنا پیدا میکند که حاصل یک تعامل واقعی با ملت ایران باشد، نه صرفاً یک موج رسانهای کوتاهمدت که چند روزی نامها را بالا بیاورد و بعد فراموش شود.